dinsdag 19 februari 2013

Een GSM hoesje haken? Piece of cake!

Ik vind een kleurig zelfgemaakt GSM-hoesje echt wel tof. Zo tof dat ik er mijzelf al twee cadeau gedaan heb.

Het is eigenlijk begonnen met een nieuwe GSM, waar ik maar geen passend hoesje voor vond. En dus maakte ik er een. Leuke kleurtjes (als het maar kleurtjes zijn, dan ben ik al half content), tikje retro.
En op een dag was het eigenlijk klaar.

Tadaa!!!


Dit is hem. Leuk he? (Allez, ik vind het toch leuk)

Maar ja, op één been kan een mens niet staan he. Dus kwam er een nummer twee. Een beetje flashier, en in mijn lievelingskleur: roze.
 En om eventjes iets anders te doen: deze keer met een velcrosluiting.

Maar, hoe begin je  daar nu aan, aan zo'n schoon GSM hoesje?
Heel simpel: met een draad en haaknaald. Ik neem meestal een iets fijnere naald dan je normaal gezien nodig hebt voor het garen van jouw keuze: op die manier bekom je een dikkere structuur, wat je GSM ook beter beschermt.

Haak een ketting lossen. De lengte daarvan hangt af van het formaat van je GSM. Voor een tamelijk platte GSM, zoals de mijne, haak je je ketting ongeveer zo lang als de onderkant van je GSM.


Als jouw toestel iets dikker is, maak je de ketting iets korter. Keer, en haak een rij vasten in de achterste lussen van je ketting. Haak drie vasten in het uiteinde van de ketting (de eerste losse die je gehaakt hebt.
Ga nu verder aan de andere kant van je opzetketting, en haak een rij vasten in de voorste lussen van de ketting.

Blijf rondom haken, en zet aan de uiteinden steeds meerdere vasten in één steek, tot je lapje zo groot is dat er aan alle kanten net één rij steken zichtbaar is als je je GSM erbovenop zet.


Begin vanaf nu in elke vaste steeds een half stokje te haken, en blijf de hele tijd in een spiraal rondhaken. Het wordt nu vanzelf het GSM-hoesje van je dromen.

Test regelmatig of je hoesje al lang genoeg is, door er gewoon je GSM in te steken.


Als het hoesje lang genoeg is, gaan we er nog een flapje aanzetten. Ik heb bij het laatste hoesje voor mijn flapje opnieuw vasten genomen in plaats van halve stokjes, om een structuurverschil te bekomen, maar daar doet ge uiteraard uw goesting mee.

Het belangrijkste is, dat we nu heen en weer gaan beginnen haken, in plaats van in een spiraal eindeloos rond te haken.

Als je aan de zijkant van het zakje gekomen bent, maak dan het benodigde aantal keerlossen voor de steek van uw keuze, keer en begin heen en weer te haken. Telkens je bij de zijkant komt, keer je om en haak je in de andere richting.

Je kunt een afgerond of een recht flapje maken. Voor een recht flapje hecht je af als het flapje lang genoeg is naar uw smaak. Voor een rond flapje moet je na enkele rijen heen en weer haken geleidelijk aan beginnen minderen.

Als je vasten aan het haken bent is er een heel makkelijke manier om te minderen. Maak gewoon geen keerlosse aan het einde van de toer, en keer direct na de laatste vaste steek. Nadeel hierbij is dat het ronde flapje niet perfect symmetrisch rond gaat zijn. Voordeel is dat het ongelooflijk gemakkelijk is.

Als je niet in vasten aan het haken bent, of je wil gewoon wel een mooi symmetrisch flapje, dan kun je twee steken samen haken.

Hiervoor kan ik zeker de instructiefilmpjes van Drops design aanraden. Hun instructiefilmpjes zijn heel duidelijk, en ik ben er zeker van dat ik dat niet beter kan uitgelegd krijgen met fotootjes. Het wordt voorgedaan in vasten, maar het principe is net hetzelfde als je stokjes haakt. Laat 2 lussen op de naald, begin aan een nieuwe steek, en haal dan alles in één keer door.

Dus, als het flapje geslaagd is, hecht je af, en dan beginnen we aan het afwerken van de rand.

Ik neem hiervoor liefst een contrasterende kleur, maar je kan evengoed dezelfde kleur nemen als je dat mooier vindt. Maar, in mijn bescheiden mening zijn twee kleuren altijd beter dan één.

Begin waar de bovenrand van het hoesje overgaat in het flapje, daar valt de overgang het minste op. Steek de naald onder een vaste, en haal een lusje van je nieuwe draad door.



Ik vind het uiteinde het mooiste weggewerkt als je het vasthoudt bovenop de steken waar je in gaat haken. Op die manier verdwijnt het uiteinde als vanzelf in je haakwerkje, en moet je dus niet achteraf met een maasnaald dat eindje gaan zitten instoppen. Instoppen is sowieso mijn minst favoriete klusje.
Maar ik ben een klein beetje aan het afdwalen. We waren de randjes van ons GSM hoesje aan het afwerken.

Haak helemaal rondom tot je bij je beginpunt aankomt. Zet je draad vast met een halve vaste, hecht af, en nu heb je wel een uiteindje om in te stoppen.


Als je graag met een knopsluiting wilt werken, zoals bij mijn retrohoesje, heb je twee opties.

Optie 1: Je kunt een knoopsgat haken in het flapje. Maar daar ben ik zelf niet zo'n fan van (ik vind het dus te moeilijk). Als ik een knoopsgat kan vermijden zal ik dat altijd doen.

Optie 2: Zet een lusje aan je flapje, dat dan dienst doet als plaatsvervangend knoopsgat. Dit is wat ik ook gedaan heb. Als je je contrastrand aan het haken bent, pauzeer je even in het midden van je flapje. Haak van daaruit een ketting lossen, en maak met die lossen een lus die groot genoeg is voor de knop die je wil gebruiken. om je lus af te sluiten haak je terug vasten in de ketting lossen die je zonet gemaakt hebt.
Haak vasten in de losse steken tot je terug bij de rand van je flapje beland bent. Ga nu gewoon verder met het haken van je rand.

Zo. Ik hoop dat het op zijn minst een klein beetje duidelijk is, maar als dat niet het geval is, hou u dan vooral niet in, maar laat het mij weten, zodat ik daar iets aan kan trachten te veranderen.



En vooral: Veek haakplezier !!!

dinsdag 29 januari 2013

Winter wonderland

Nu de wereld weer opnieuw grijs en grauw geworden is, en de regen uit de lucht valt, kijk ik met eens zo veel plezier terug naar de foto's die vorige week nog in de sneeuw genomen zijn.

Het is toch wel raar hoe een laagje sneeuw en ijs alles kan omtoveren, een heel andere sfeer kan creëren.
Ik waande mij bijna Alice in Wonderland, maar dan zonder konijnenpijp, want daar geraak ik niet door.








De wereld kan toch schoon zijn he.

Babysloefkes


Nee nee. Ze zijn niet voor mezelf bedoeld. Ze zijn om weg te geven.

Het is vooral zeer bevredigend, zo van dat breiwerk op maat van pasgeboren voetjes. Ge begint er nog niet aan of ge hebt al een prachtig resultaat om mee te pronken.


En die pasgeboren voetjes kunnen er alleen maar schattiger op worden, als ze verpakt zijn in zo'n snoezige sloefkes.

Als ge ook maar één kindje weet in uw familie of kennissenkring, het is heel hard de moeite om erin te vliegen met breinaalden, haakpen, en wol. Die piepkleine voetjes schreeuwen er gewoon om, om zo van die gezellige, warme onweerstaanbare sloefkes. Hoe moeten die voetekes anders warm blijven?

Nu ja, het patroontje is hier terug te vinden, wol vind ge overal, kortom, excuses om het niet te doen zijn er in feite niet echt.

Laat vooral weten hoe het jullie vergaan is met jullie brei-avonturen, of ze nu op babyformaat zijn of niet.


maandag 7 januari 2013

We zijn er weer door


Phew

Dat is vooral het gevoel dat ik al een paar dagen heb. We zijn de drukste dagen van het jaar weer door. Dankzij onze kleine wolf voelden ze extra druk aan, want tussen de Kerstwensen door weerklonk er maar al te vaak een "Liam FOEI" of "NEEN", of "blijf daar af!" Hoe graag we ons ventje ook zien, het is een deugniet, met scherpe wolventandjes en een talent voor kattenkwaad. Ge zou het niet zeggen he, als hij zo schoon op schoot ligt.

Maar we zijn er dus door. De tijd om te bloggen ontbrak mij gedurende een weekje. Gelukkig is het mij wel gelukt om tussendoor een beetje te haken en te breien. Mijn wolmandje is bijna af. Alleen nog handvatjes eraan zetten.

Ik moet zeggen het haken met ZtringZ is mij heel goed meegevallen. Normaal wordt een nr 10 of 12 haaknaald aangeraden, maar ik heb een 8 genomen, om een vaster gehaakt mandje te bekomen. Misschien daarom dat het mandje wat smaller wordt naar boven toe, maar dat vind ik eigenlijk wel een leuk effect.

De 23ste en de 24ste moest het haken eventjes wijken voor het koken van een kerstmenu dat eigenlijk heel goed meeviel om te doen, en toch ook best geslaagd was. Dankuwel Nigella!

Alleen die kroketten. "Weet ge wat al lang geleden is? Zelfgemaakte kroketjes!" Nu weet ik weer waarom dat zo lang geleden was. Kroketten maken is niks, maar ze paneren, daar werd ik toch wel een beetje neurotisch van, na kroket nummer 90. Maar ze waren lekker, en naar het schijnt was de versheid te proeven. Dus het was het wel waard.

Maar ik ga toch gratin maken voor het kerstmenu van volgend jaar hoor. Daar kun je ook versheid aan proeven, en het is veel beter voor mijn geestelijke gezondheid.

Kerst is en blijft toch een leuke tijd vind ik. En de beelden en herinneringen die ermee samenhangen zijn zeer zeker de moeite waard. Voor mij althans zeker wel. Van logeerpartijtjes bij de oma vroeger, tot de allereerste complimentjes die ik ooit ontving voor mijn kerstkookavonturen.

Nu op naar het Nieuwe Jaar, dat nog een onbeschreven blad is, vol potentieel. Nieuwe ontmoetingen, toffe ervaringen, mooie herinneringen, noem maar op. Alle kansen liggen nog wijdopen. En ook dat heeft zijn charme.

Mijn goede voornemens: weer meer sporten, nieuwe dingen ontdekken, en minstens een recept klaarmaken uit elk kookboek dat in mijn boekenkast staat (ik ben verslaafd aan het kopen van kookboeken, maar sommige staan echt schandalig verwaarloosd in de kast te staan, ik zou er bijna compassie mee krijgen). En natuurlijk blijven haken en breien, maar dat is zo verslavend dat ik er niet echt een voornemen voor moet maken.

En wat zijn jullie goede voornemens?














donderdag 20 december 2012

Welkom kleine spruit

Hij is nu een week bij ons, en begint zich al goed thuis te voelen.
Voor alle duidelijkheid, onze gezinsuitbreiding bestaat uit een hondje. Nu nog. Binnen een paar maanden wordt het al een hele brok hond, onze kleine Liam.

Hij is op zijn braafste als hij slaapt. 


Dat is gelijk ook het enige moment dat zijn grote zus Henna een beetje rust krijgt. Zodra het ventje wakker wordt, voelt hij zich onweerstaanbaar aangetrokken tot de wuivende pluimstaart van Hennatje. Grote broer Amor kan iets meer gezag laten gelden, en is dus meestal gevrijwaard voor het geweld van de (vlijmscherpe) puppytandjes.

De kennismaking met de kippen was op zijn minst interessant te noemen. Liam vond het zeer plezant. De kippen waren er wat minder blij mee. 

Ook al schieten we er wat slaap bij in, en zijn onze schoenveters en meubels niet meer veilig, we zijn toch wel halsoverkop verliefd geworden op onze kleine wolf.


Ik wou dat ik jullie meer foto's kon laten zien, maar het is ons voorlopig nog niet gelukt om een foto te maken als hij wakker is. Hij staat zelden langer dan een paar seconden stil.
Hopelijk hebben we snel meer succes. 

dinsdag 18 december 2012

Tijd voor soep!

Mijn grootmoeder had vroeger altijd soep klaar staan. Echt altijd, zonder overdrijven. En als je bij haar binnenkwam, kreeg je altijd een bord soep aangeboden.

Als ik denk aan soep, denk ik nog vaak terug aan mijn grootmoeder en haar soep. Het is nog altijd mijn ideale comfort food. Je kunt een grote pot maken, en porties invriezen, zodat je altijd snel warme soep kunt klaar hebben, als je weinig tijd hebt, of weinig energie.

En zeg nu zelf, er is toch niets beters om op te warmen als je half bevroren vanuit de kou komt, dan een dampende kom soep. Niets gezelligers ook.


Allemaal goeie redenen om aan de slag te gaan, en er staat vandaag een favoriet op het menu: Maredsous soep.

Vrij eenvoudig om te maken, en toch zijn er maar weinig mensen die er niet dol op zijn. Uiteraard krijg je het recept erbij. Laat gerust weten wat je ervan vind.

Ingrediënten:

- 2 grote uien
- een kuipje maredsous double crème
- 2 kleine blikjes tomatenconcentraat
- 500 g knolselder in blokjes
- 2 liter bouillon (kip of groenten)
- paprikapoeder, peper en zout

Bereiding:

- Laat de fijngehakte ui glazig worden in een beetje boter.
- Neem de pot van het vuur, en voeg de smeerkaas en het tomatenconcentraat toe. Goed roeren.
- Voeg de bouillon toe, zet de pot terug op het vuur, en laat aan de kook komen.
- Doe de knolselder erbij, en laat een half uurtje zachtjes doorkoken.
- Mix de soep en kruid af met peper, zout en paprikapoeder.

Smakelijk!

woensdag 12 december 2012

Gezond, en nog lekker ook!

Vandaag een late shift. Om mijn huisgenoten het koken te besparen, grijp ik dan vaak terug naar gerechtjes die je van tevoren samenstelt, en die de moment zelf alleen nog de oven in gezwierd moeten worden.
Binnen deze voedselcategorie is koken en papillote vast en zeker de gemakkelijkste manier om tewerk te gaan (of tekeer te gaan?) in de keuken. Snijd alles fijn, draai het in aluminiumfolie, en leg in de oven. Klaar!
Het is ook nog eens belachelijk gezond: je stoomt groenten en vis of schaaldieren, zonder gebruik van vetstoffen, en met maximaal behoud van smaak.
Vandaag waren het vispapillotjes, en Ebly (ook nog eens supergezond).
Recept? Voor zover je van een recept kunt spreken dan toch.
Hier is het:
Ingrediënten voor 4 personen:
- 4 visfilets (Ik had deze keer Pacific schar, maar je kunt van alle soorten vis nemen. Ik let vooral op ecologische impact.)
- 4 wortels
- 2 knollen venkel
- 2 stengels prei
- Peper, zout, en Asian spice mix 
Bereiding

- Snijd alle groenten fijn. Kijk naar de hardheid van de groenten. Hoe langer iets moet garen, hoe kleiner je het moet snijden. Zo is alles tegelijkertijd klaar. 


- Leg 4 grote stukken zilverpapier klaar. Het moet groot genoeg zijn om alles in te pakken, en er moet ook nog wat ruimte over zijn voor de stoom die vrijkomt. Ik neem altijd een dubbele laag, voor de stevigheid.
- Verdeel de groenten over de stukken zilverpapier, maar laat de helft van de stukken folie vrij om toe te vouwen.
- Strooi er peper en zout over, en, niet te vergeten, mijn gouden potje: Asian spice mix (van Oil en vinegar).


 - Leg de visjes op de groentjes, en vouw de papillotjes toe.


- Zet een half uurtje in een oven van 180 graden, en smakelijk!
Een fotootje van het resultaat is er niet bij, wegens te donker, maar neem gerust van mij aan dat het er lekker uit zag.